20 Şubat 2012 Pazartesi

Bunal bunal nereye kadar?İçimi açacak kafamı aydınlatacak bir ışık lazım oldu. Erinmedim kalktım ışık yakmaya gittim gittim uleyn meğersem ışık zaten yanıyormuş ben göremiyormuşum.Gözümü açmam yetti. Bazen insan karanlık sanıyor ya ortamı belkide gözlerimiz kapalı diye düşünüyorum.Tehlikeli olan gözlerimizi başkaları kapatabiliyor zaman zaman ve biz o başkalarını bile göremiyoruz.

Bulanık hatıralar, miğde bulantısı, baş ağrıması geçti kusmalar başladı.Parmaklarım durmuyor yazmadan yapamıyorum.İçimde biriktirdiğim öfke çok pis çıkacak

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder